Karol Ende

Karol Ende urodził się 27 lutego 1881 roku w Bełchatowie. Był polskim artystą-malarzem, specjalizującym się w pejzażu. W latach około 1903-1907 kształcił się pod okiem Stanisława Witkiewicza, a następnie studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w klasie Leona Wyczółkowskiego.

Debiutował w 1907 roku w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, a rok później wystawiał w Zachęcie w Warszawie. Przed I wojną światową podróżował po Europie, odwiedzając m.in. Wiedeń, Monachium, Drezno, Charków i Odessę. W 1914 roku osiadł w Łodzi, gdzie prowadził pracownie artystyczne przy ul. Ewangelickiej 5, a w latach 30. XX wieku przy Piotrkowskiej 145.

W 1925 roku uczestniczył w wystawie grupy Pro Arte w Łodzi, a w 1933 odbyła się jego jubileuszowa wystawa indywidualna. W 1937 roku otworzył własną galerię „Salon Sztuk Pięknych Karola Endego” przy ul. Nawrot 8, gdzie wystawiał i sprzedawał obrazy oraz zajmował się ich renowacją. Był członkiem łódzkiej grupy artystycznej „Ryngraf”, Łódzkiego Okręgu ZPAP oraz Towarzystwa Artystycznego w Warszawie.

W swojej twórczości często sięgał po motywy roślinne, takie jak kwiaty jabłoni, mimozy, a także malował park im. ks. J. Poniatowskiego w Łodzi. Tworzył cykle obrazów poświęcone porom roku: „Wiosna”, „Lato”, „Jesień”, „Zima”. Częstym tematem były dwory i plebanie okolic Łodzi oraz krajobrazy górskie, w tym Morskie Oko - motyw zaczerpnięty od swojego nauczyciela Leona Wyczółkowskiego.

Karol Ende zmarł 12 czerwca 1962 roku w Łodzi. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi, w części rzymskokatolickiej.